HARVEST STORIES, EYMANN WEEK 1: DE PLUK - Sober Skip to main content

HARVEST STORIES, EYMANN WEEK 1: DE PLUK

Tja, mijn eerste week wijnoogst bij Eymann zit er alweer op! Wat heb ik toch enorm veel geleerd deze week. Deze week heb ik vooral in de wijngaard gestaan en heb ik meegelopen met de pluk. In het verleden heb ik wel eens in de kelder gewerkt en geholpen bij het verwerken van druiven maar dit is toch écht wel magisch. De druiven rechtstreeks van de druivenstok in de emmer en binnen een paar uur verwerkt in de kelder. Op van druif, naar sap en daarna naar wijn! Maar wacht, dat gaat niet zomaar. Blijf sober de komende weken volgen, dan zie je stap voor stap hoe dit proces gaat! Het oogsten gaat gewoon door, maar wekelijks zal ik een andere stap uitleggen. Deze week: plukken, plukken en nog eens plukken. Oh nee, toch niet, druiven knip je!

Weingut Eymann

Een warm ontvangst

Het is 22 Augustus 2020, een frivole zaterdagochtend, hartje zomer. Niks ging zoals gepland, maar dat gaat het nooit. Geen gezeik, verder, op richting de Pfalz! Laat de wijnoogst bij Eymann maar beginnen! Onderweg veranderd het landschap langzaam in een zee van knalgroene wijnranken, een waar genot voor het oog. In de middag komen we aan bij de familie Eymann, waar we warm worden ontvangen door Ingeborg, Rainer en zoon Vincent, die tegenwoordig de scepter zwaait binnen het wijndomein. Later op die dag zijn we er nog even opuitgetrokken met z’n vieren en hebben we nog genoten van een heerlijk diner in de Weinstube. Maar morgen gaat het beginnen, de eerste dag van de pluk. Spannend? Jazeker. Nieuwsgierig? jazeker. Heb ik er zin in? Tja, ik denk dat ik werkelijk nog nooit zo enthousiast ben geweest om ergens aan de slag te gaan.

Op naar de Wijngaard

Overall aan, werkschoenen vast, en de pet op. Iedere ochtend, rond 7:45 trekken we met een clubje van 10 á 15 goedgehumeurde mensen, 2 traktoren en genoeg emmers en bakken naar de wijngaard. Het is magisch, bijna filmisch. Ik heb het idee dat ik in een waas zit, een film. Achter de traktor, in de huifkar (die rechtstreeks uit een western lijkt te komen) met een boel mensen die ik niet ken druiven plukken tussen de ranken. Het mooiste wat er is, alles waar ik op dat moment aan denk zijn die mooie druiven die leiden naar fantastische wijnen.

De wijngaarden van Weingut Eymann liggen rondom de thuishaven van het domein: het dorpje Gönnheim. Eymann verbouwd druiven op prachtige stukjes land waaronder op de Premier Cru wijngaard Fuchsmantel. Eenmaal aangekomen stationeren we de huifkar, die tevens fungeert als kantine en maken we ons gereed voor de pluk.

Knip, en de druif is los.

Eymann verbouwd veel verschillende soorten druiven die allemaal hun eigen behoefte hebben. Met de pluk houden we dan ook rekening met hoe we plukken, wat we plukken en selecteren we druiven handmatig. De eerste week hebben we uitsluitend druiven geplukt voor de Sekt van Eymann, Duitse bruiswijn waar je U tegen zegt. Waarom eerst druiven voor Sekt? Wegens de zuren, door de vroege pluk zijn er nog genoeg zuren in druif aanwezig en die zorgen er nu juist voor dat mousserende wijn (wijn met bubbels) zo heerlijk verfrissend en appetijtelijk zijn.

Tijdens de pluk gaan we door verschillende wijngaarden en selecteren we de juiste druiven voor Sekt. De rest blijft hangen, waarom? Daardoor verdeeld de plant de voedingstoffen over minder druiven en worden de overblijvende bessen nog geconcentreerder en wordt de kwaliteit van de stille wijnen nóg beter.

Tussen de ranken

Ik ben na een dag al lichtelijk verbrand maar de heerlijke zuiderzon schijnt rustig verder. De ranken zijn grasgroen en zien er teder uit. Oké, klaar met dat romantische gedoe, de druiventeelt is gewoon keihard werken! Van rij naar rij, plant naar plant en tros naar tros. Het zijn lange dagen met fysiek werk maar het team wordt goed verzorgd en we krijgen iedere dag een uitgebreide lunch.

Ondanks al het harde werk geniet ik met volle teugen. Het contact met de planten, de heerlijke buitenlucht en veel leerzame lessen. Iedere dag plukken we een paar duizend kilo druiven, die weer worden verdeeld over bakken van elk 300 kilo waardoor deze gemakkelijk verwerkt kunnen worden in de kelder gedurende de dag.

Zo in de wijngaarden leer ik veel over de plant, de druivelaar. Over de plant zelf, de behoefte van verschillende soorten en de kenmerken van deze variëteiten. Ik ga bijna dagelijks met Vincent op pad om monsters van de druiven af te nemen en deze te testen in het lab, alles om te kijken hoe ver ze in hun ontwikkeling zijn; Hoeveel suiker, hoe zijn de zuren en wat is de PH-waarde? Zijn de druiven klaar voor de pluk en voor het type wijn dat we gaan maken?

Uiteindelijk worden ze op basis van deze kennis geplukt en eindigen de druiven in de loop van de dag in de pers. Wat ik precies doe in de kelder en hoe de persing gaat leg ik je volgende week uit.